Over mij
Dans is mijn medicijn.
Mijn missie? Vrouwen die zichzelf onderweg een beetje kwijtgeraakt zijn, terug thuisbrengen in hun lijf. Via dans, beweging en een zin die echt van hen is. Ik geloof dat je hoofd niet alles hoeft op te lossen. Je lijf weet vaak al lang wat je nodig hebt, het krijgt alleen zelden het woord. Met mijn methode Dance Affirmations gaan we van een gesprek naar je eigen affirmatiezin, en van die zin naar een dans die je altijd bij je draagt. Geen perfecte passen, wel jouw waarheid in beweging.
Laila, dance coach, fusion dancer en retreat leader
Hoe ik hier terechtkwam.
Hoofdstuk 1: Onderweg
Ik groeide op in België, met een mama die kunstenares was, een hippie uit de jaren 60, en een papa die nomade was uit het zuiden van Marokko. Veel geld was er niet. Vrijheid, kunst en liefde des te meer. Ik zat op creatieve, alternatieve scholen en leefde het hele jaar naar het sprookjestheater toe, met repetities tot lang na de schooluren.
In 2002 vond ik een musicalgezelschap en stond ik voor het eerst echt op een podium. Ik wist het meteen: hier hoor ik. Op de kunsthumaniora volgde ik hedendaagse dans, toneel en zang. Tot er op een dag een buikdanseres een workshop kwam geven. Iedereen keek raar op, want het voelde alsof ik dit al mijn hele leven deed. Dat was 2003, ik was 13, en ik ben nooit meer gestopt.
Kort daarna werd mijn mama ziek. We kregen één jaar om afscheid te nemen. Met haar boeddhistische kijk op het leven leerde ze me heel jong al veel over leven en dood. Ik was 16 toen ze stierf. Mijn papa woonde in het buitenland, een dansacademie zat er niet in, en ik ging werken in bars om rond te komen. In die jaren ging ik ook door zware periodes met mijn mentale gezondheid, psychose en burn-outs incluis. Wat me telkens weer rechttrok? Dans. Over en over opnieuw.
In 2008 was ik klaar met school en vertrok ik. Ik liftte, danste op straat en leerde hoepelen van circusmensen op stranden en aan bushaltes, elke truc van iemand anders in een ander land. Ik nam les bij elke danseres die ik onderweg tegenkwam, van Mexico tot Turkije. In 2013 kwam het vuur in mijn leven. Ik kocht een vuurhoepel, stond er meteen mee op een podium en begon mijn eigen vuurshows te creëren. Ik woonde drie jaar in Marrakesh, waar ik in hotels danste als traditionele buikdanseres, werkte als choreograaf, andere buikdanseressen leerde dansen met vuur en hoepelles gaf aan kinderen. Tussendoor kwam ik soms een jaar terug naar België, om daarna weer te vertrekken.
Hoofdstuk 2: Wortels
Het was een prachtig leven, maar het gaf me nooit rust. Geen huis, weinig geld, altijd onderweg. Jarenlang zei ik: mijn heilige plek zit in mij. Dat klopt nog steeds. Maar mijn lijf begon ook te vragen om een echte plek, met een deur en een moestuin.
In Mexico leerde ik mijn man kennen. We woonden eerst twee jaar samen in België, waar ik in 2022 samen met Nila Hoop Kandila Dance oprichtte, een fusion-buikdans- en circusschool in Gent. In 2024 kwamen de Ayyur-retreats, alles wat ik ooit gemaakt had samen op één plek. En sinds het voorjaar van 2025 wonen we off-grid in de bergen van Galicia, in een klein huisje zonder hypotheek.
In 2024 en 2025 volgde ik de opleiding tot dance coach, en begin 2026 haalde ik na mijn stage mijn diploma. Dat was het ontbrekende stuk. Ik wist al jaren dat dans mij er telkens doorheen hielp, nu leerde ik hoe ik een ander daarin kan begeleiden. Vandaag werk ik 1:1 en online met vrouwen, in 6 weken naar hun eigen dance affirmation. De eerste groep van zeven vrouwen is ondertussen gestart. Wat ik al die jaren onderweg verzameld heb, geef ik nu door.
In cijfers.
- 23 jaar dans, begonnen met oriëntaalse dans op mijn 13e
- Sinds 2002 op het podium, van de Gentse Feesten tot Boom Festival in Portugal
- 14 landen waar ik gedanst, opgetreden of lesgegeven heb, op 3 continenten
- Sinds 2013 vuurartieste, met mijn eigen vuurshows
- 5 jaar lesgeven, het meest in mijn eigen dansschool Kandila Dance in Gent, en daarnaast workshops in Guatemala en Mexico en hoepelles voor kinderen in Marrakesh
- 3 retreats gehost
- Mijn eigen methode ontwikkeld: Dance Affirmations
Geen dansacademie, geen middelbaar diploma, wel 23 jaar op de vloer. Ik geloof dat het echte leven de beste leraar is.
Opleiding & erkenning.
Gediplomeerd dance coach (Dance Coaching Academy, Utrecht, 2026) en gecertificeerd in Narthaki Style Dance (Tara Chantelle Gomez). Daarnaast volgde ik les bij Maya Sapera, Lotte Lies (Mizkoaz), Sarah Chebaro en Yoshabel Díaz.
En dan zijn er de danseressen van wie ik gewoon fan ben. Bij Nandy Alvarez, Rachel Brice, Anna de Mass, Lamia Barbara, Sonia Nakti, Ethel Anima, Rachel Redfield en vele anderen volg ik losse lessen, workshops of online trainingen. Ik leer ook nog altijd bij in Datura Online, de online school van Rachel Brice.
Wat je van mij mag verwachten.
Je lijf weet het al
We praten tot we bij de kern zitten. Dan stopt het praten en laat ik je lijf antwoorden. Inzicht alleen verandert niks zolang het nergens landt, en bij mij landt het in beweging.
The victim role doesn't fit the two-legged
Dat gezegde heeft me door mijn donkerste jaren gedragen. Ik ben dankbaar voor alles wat ik moest doormaken, want het bracht me hier. Dus we blijven niet samen in je verhaal wonen. We erkennen het, en dan bewegen we. Kleine rituelen, elke week, tot je je eigen kracht weer voelt.
Mooi imperfect
Ik dans al 23 jaar, ik had dus perfecte techniek kunnen hebben. Heb ik niet. Voor mij was dans altijd eerst medicijn en pas daarna kunst. Jouw combo hoeft voor niemand anders mooi te zijn, hij moet kloppen voor jou. Of zoals ik jaren geleden in Marrakesh schreef:
"I won't show you my best, you'll have my truth."
Geen danservaring nodig, en ook voor professionele danseressen. Dans is beweging en beweging is dans.
Laila in the wild.
Je vindt me vaak in de bossen rond ons huis in de Galicische bergen. Ik wandel er veel, knuffel al eens een boom en ga met blote voeten op de aarde staan om letterlijk te gronden. Onderweg kijk ik bewust rond, voel ik de natuur en adem ik diep in en uit. Op wandelafstand ligt onze waterval, mijn vaste plek voor rituelen. De moestuin laat ik trouwens aan mijn man over.
Ik dans het liefst op wereldmuziek en experimentele muziek, en soms gewoon op 90's hits. Vreemd genoeg ga ik ook helemaal los op bluegrass en country, de enige muziek waarop er niet meteen buikdansbewegingen bovenkomen.
Ooit had een vriendin dringend iemand op stelten nodig. Ze gaf me een paar stelten, en twee dagen later stond ik ermee op te treden. Eerlijk? Op stelten voel ik me zekerder dan op hakken. In een burlesque-act zijn die hakken dan ook het eerste wat uitgaat.
Benieuwd naar mijn wereld? Volg me gerust op Instagram, daar dans ik in de bossen en de natuur hier rond.
Off-grid wonen betekent ook: zelf je hout hakken. In kostuum, uiteraard.
Zullen we kennismaken?
Je hoeft niet perfect te dansen om bij mij te beginnen. Je moet alleen nieuwsgierig zijn naar wat je lijf al weet.